सबद-91
ओ३म् छंदे मंदे बालक बुद्धे । कूड़े कपटे ऋध न सिद्धे ।। मेरे गुरु जो दीन्हीं शिक्षा । सर्व आलिंगण फेरी दीक्षा ।। जाण अजाण बहींया जब जब । सर्व आलिंगण मेटे तब तब ।। ममता हस्ती बांध्या काल । काल पर काले पसरत डाल ।। ध्यान न डोले मन न टले । अहनिश ब्रह्म ज्ञान उच्चरै । काया पत नगरी मन पत राजा । पञ्च आत्मा परिवारूं ।। है कोई आछै मही मंडल शूरा । मनराय सूं झूझ रचायले ।। अथगा थगायले । अवसा बसायले। अनबे माघ पाल ले ।। सत-सत भाषत गुरु रायों । जरा मरण भो भागूं ।।९१।।
